شازده کوچولو در حال پرواز - دل نوشته های یک پسر خوب
شنبه 29 آبان‌ماه سال 1389

شازده کوچولو در حال پرواز

صداهای مبهم و در هم پیچیده ، نوید بر حقانیت سکوت شب دارد    

                                                  

قوانینی که هیچ گاه مرا ندید و عشق را بر من تحمیل کرد 

                                                        

گفتن اینکه دوستت دارم چه آسان است ، شاید عادتی بدتر از نفس کشیدن باشد 

                                                             

وقتی ناقوسها به صدا در میاید دیگر دیر شده و تو عاشق شدی ، میشنوی صدایش را 

                                                        

کاش درهای زندگی را میشد لمس کرد تا در زمانهای گم شده مفقود نشد 

                                                     

اعتیاد پیدا کردم ، اعتیاد به عشق ، چقدر اعتیاد زشت است ، میخواهم ترک کنم 

                                                         

ولی دیگر دیر شده ، چون در خونم ، در رگم ، در افکارم ، در نگاهم ، در کلامم ، در .... نفوذ کرده 

                                                        

دیوانه وار باز از روی دیوار بلند احساس پرواز میکنم با بالهای شکسته ام 

                                             

میبینی پرواز چه آسان است 

                                                           

حتی با بالهای شکسته   

 

 

 

 

 

شازده کوچولو رو خواب دیدم دیشب 

                                                               

خیلی زیبا شده بود ، با اون نگاهها و لبخند همیشگیش 

                                                                    

با سرعت از کنارم گذشت 

                                                             

داشت پرواز میکرد ، خیلی شاد و خوشحال بود 

                                                      

یه جفت بال سفید زیبا ، واقعا رویایی شده بود 

                                                     

ای کاش من هم میتونستم پرواز کنم