آلبوم زندگی من - دل نوشته های یک پسر خوب
پنج‌شنبه 2 دی‌ماه سال 1389

آلبوم زندگی من

من یه شب گردم ، توی ذهن تاریک شبهای درهم آویخته آدما

                                                                    

کی باخته مثل من ، برای بودن ، حتی یک لحظه توی لحظات گذشته تو 

                                                         

هوای شهرمون هر روز ، برای نفس کشیدن تنگتر از روز قبل   

                                                                   

آلبوم عکسهای یادگاری رو ورق میزنم ، میرسم به آخرین برگ ، دیگه خاطره ها هم محو شدن

                                                                 

نفوذ کلمات ، زیر پوست ضخیم نگاههای بی تفاوت و سرد فصل پائیز ، اونم دیگه پذیرای این کلمات نیست    

                                                                  

نور امید ، توی زندگی و سرنوشت من هنوز در حال جنگ با تاریکیهای افکارمه ، هر شب درد میکشم 

                                                             

زندگی رو ورق میزنم ، میرسم به یه روز پوچ و کسل کننده دیگه ، دیگه ورقهای زندگی هم دارن منو ترد میکنن

                                                            

شاید گرفته دلش از این همه ورق خوردنای بی هدف 

                                                                   

یادم نمیره که باید برات فنا بشم ، چون بهت قول دادم 

                                                                  

راهی نیست برای ندیدن ، پس میرم تا باز ببینم ، لحظات تلخ و بی احساس آدما رو 

                                                               

زندگی ، بازی کودکیست که هیچ وقت ارضاء نمیشه