آلبوم احساسات - دل نوشته های یک پسر خوب
پنج‌شنبه 16 دی‌ماه سال 1389

آلبوم احساسات

عکسهای یادگاری توی آلبوم زندگی . با هر غروب صفحه ای سیاه میشه از آلبوم

                                      

روی دیوار میشه دید سایه روزهای تاریک گذشته رو ، هیچ وقت فراموش نمیکنم ، لحظه هبوط رو

                                                        

سرما بازم از پنجره احساسات نفوذ میکنه ، خودم رو میپوشونم تا بیمار نشم 

                                               

آدمها رو دیگه حس نمیکنم ، هیچ صدایی دم از بودن نمیزنه ، همه هلاک شدن ، عکساشون رو توی آلبومم میشه دید 

                                                           

مثل چرکنویسهای درونم ، بازم ثبت میکنم همه دست نویسهای یه همجنسگرا رو 

                                                        

وقتی لالایی میگم برات ، به هیچی فکر نکن ، فقط آب نشو ، آخه تازه زمستون شروع شده 

                                                                   

قانع هستم به خاک ، که اون همیشه خاکیه ، وقتی با تکبر راه میرم ، بهم میخنده  

                                                        

میخوام بدونن که بعد از رفتنم ، هیچ جای دیگه ای ندارم جز درون خاک 

                                                  

آسمون هم میدونه کیا دلم میگیره ، اونه که منو غرق میکنه هر شب  

                                                                 

عریان شدن احساسات و افکارم ، برای اینه که عاشق خودمم 

                                                           

بستن چشم ها برای اعدام احساسات ، دیگه لازم نیست ، چون حسی نمونده برای محاکمه و اعدام

                                                     

دیگه جای من نیست روی زمین سراغم رو از خاک بگیر ، آخه روز موعود نزدیکه