دودلم براش - دل نوشته های یک پسر خوب
شنبه 27 آذر‌ماه سال 1389

دودلم براش

شکنجه های روز و عذاب شب ، زندان روز و انفرادی شب 

                                                                            

میدونم که میدونی ، ولی باید درک کنی ، بفهمی من و دنیای کثیفم رو 

                                                                    

انگار زندگی کردن بین شماها سخته ، داری نگاهم میکنی ، ولی منو میشکنی ، پس نگاهم نکن 

                                                                                  

زندگی همینه ، یکی میاد ، یکی میره ، یکی هم هیچ وقت نمیاد ، ولی کسی نمیمونه

                                                                              

هر روز بر افکارم شلاق ندامت میزنم تا بهای سنگین گذشته رو بیاد داشته باشم  

                                                                                

کی میشه آدما ، از حصار کوته عقل پوچی که توی زمان خودشون گمش کردن بیان بیرون 

                                                                          

بازم مشغول عشق بازی خودم میشم ، تا دیگه گذر زمان نتونه مثل آدما پوچم کنه

                                                                     

بدون که میگذره این روزها ، ولی تنها تویی که باید تاوانش رو بدی 

                                                                     

من توی قله ها هستم ، میخوام همه چیز رو از اول شروع کنم   

                                                                               

شاید یه احمق ساده هستم   

                                                                        

                                                        

                                                        

                                                              

توی تنهایی شبام ، صداهای غریبی میاد  

                                                                

خیلی برام آشناست 

                                                                  

شاید صدای دالان پیچ در پیچ زندگی باشه 

                                                      

شاید صدای شازده کوچولو هستش که توی تاریکی افکارم داره دست و پا میزنه 

                                                                  

دودل هست ، نمیدونم باهاش چیکار کنم 

                                                                      

احساسم میگه باید شازده کوچولو باشه که رفته توی تاریکی اعماقم  

                                                                     

دودلم برای نجاتش ، دودلم