شازده کوچولوی من برگشته - دل نوشته های یک پسر خوب
چهارشنبه 6 بهمن‌ماه سال 1389

شازده کوچولوی من برگشته

ضربات تازیانه بر روحم ، سایه عشق نافرجامیست که در قلبم سنگینی میکند 

                                                          

 آرام و بی صدا ، یواش ، یواش  

                                                         

حتی نفهمیدم کی اومد ، اومد و بی درد نفوذ کرد توی اعماقم  

                                                                   

رگهام رو لمس کرد و توی خونم محو شد 

                                                             

هر لحظه احساسش میکنم توی رگهام ، وقتی به قلبم میرسه نفس کشیدن برام سخت میشه  

                                                        

نمیدونی چه دردی داره ، وقتی احساس میکنی و نتونی بیان کنی  

                                                                      

آرامش قبل از طوفان ، شایدم خاکستر زیر آتش 

                                                                        

لحظه های قشنگ زندگی رو به یاد میارم

                                                                        

هیچ وقت فراموش نمیکنم ، لحظه تلخ درک عشق رو

                                                                         

مثل قصه های کودکی بازیگوش ، که مادر توی گوشش زمزمه میکنه

                                                                    

روی کویر تنم ، جای پای کسی رو حس میکنم ، نمیدونم کیه ، میشینم منتظرش ، شاید دوباره رد بشه 

                                                                           

انکارش نمیکنم ، مثل نگاههای بی احساس و تحقیر کننده آدما 

                                                                           

ترس از گفتنش دیگه ندارم  

                                                                        

روح و تن رو آزاد میکنم ، شاید دوباره پر بکشم ، به اونجایی که ازش اومدم  

                                                 

                                                 

                                        

                                                             

بار اول که دیدمش ، خسته و پریشون بود 

                                                       

تک و تنها ، یه گوشه از این کویر زندگیم ، باهاش حرف زدم  

                                            

باهاش نقاشی کشیدم ، خندیدم ، گریه کردم ، خوابیدم و بیدار شدم 

                                           

تازه از راه رسیده ، امشب خسته هستش ، بگیر بخواب ، فردا باهم حرف میزنیم 

                                                                             

نمیدونید شازده کوچولوی من ، موقع خواب چقدر زیباست