تنهایی و افکار من - دل نوشته های یک پسر خوب
جمعه 15 بهمن‌ماه سال 1389

تنهایی و افکار من

سکوت بی پرده شب ، آرامش با تو بودن

                                                          

مثل شب که دریا رو توی خودش پنهان میکنه ، من جایی رو ندارم برای پنهان کردن تو  

                                       

تردید دارم از این حس دوگانگی ، شاید ، ای کاش

                                                
حس قشنگیه وقتی فراموش میکنی دنیا رو

                                                      

این درد رو به امانت گذاشتم ، دیگه فراموشت نمیکنم

                                                        

راههای زیادی هستش برای رسیدن به احساساتم ، فقط باید بگردی و پیداش کنی

                                                                    

قانونش اینه که تو برنده ای و من بازنده ، همیشه که اینطور بوده

                                                                          

داستان عشق رو دیگه از بری ، دیگه انسانی نمونده برای عاشقی

                                                                         

آسمون هم داره نگاه میکنه ، یواشتر آدمها همین نزدیکیها کمین کردن

                                                                    

قانع هستم به این تنهایی ، شاید این فرصتی باشه برای خودسازی

                                                                                

هیچ جایی نیست که تو رو پنهان کنم از دست آدمها

                                                                         

پناه میبرم به افکارم ، آخه تنها جاییه که هیچ آدمی نمیتونه بهش نفوذ کنه ، تو رو اونجا پنهان میکنم ، بهت قول میدم که امنترین نقطه زمینه ، پس بیا

                                                                          

شاید دیگه وقتی نباشه ، من هم چشمام رو میبندم به روی تو ، مثل همه آدما

                                                                       

وقت خوابه ، میسپارمت به افکارم ، شب خوش

                                                    

                                                   

                                            

                                                               

ای شازده کوچولوی شیطون 

                                                                

امروز برام از سرزمینهای دوردست گفت ، از جایی که اومده بود ، به جاهایی که رفته بود

                                                        

مثل همیشه ، اون نگاه و لبخند قشنگش ، داستانش رو زیباتر میکرد

                                                 

با کوله باری از خاطرات گذشته ، رفت به سفر ، با کوله باری از تجربه برگشت

                                                           

احساس میکنم کمی بزرگتر شده

                                                           

الان هم داریم باهم غروب خورشید رو تماشا میکنیم ، آخه روی زمین روزی یکبار خورشید غروب میکنه ، پس نباید فرصت رو از دست داد